Zapłodnienie in vitro z preimplantacyjną kontrolą genetyczną cd

Biopsja laserowa (Zilos, Hamilton Thorne Biosciences) pojedynczego blastomeru została wykonana na wszystkich dostępnych zarodkach zawierających co najmniej cztery blastomyry. Poszczególne blastomery utrwalano na szklanych płytkach z monolaurynianem polioksyetylenu (20) sorbitanu (Tween 20) (0,1% w 0,01 N kwasie chlorowodorowym) i mieszaniną metanolu z kwasem octowym (w stosunku 3: 1) .13,14 A biopsja drugiego blastomeru przeprowadzono tylko wtedy, gdy żadne jądro odpowiednie do fluorescencyjnej hybrydyzacji in situ (FISH) nie było dostępne po utrwaleniu pierwszego blastomeru i tylko wtedy, gdy pozostały zarodek zawierał co najmniej cztery blastomyry. Analizę FISH przeprowadzono w dwóch rundach dla całkowitej liczby ośmiu chromosomów. W dniu biopsji zarodków analizowano wszystkie dostępne jądra pod kątem chromosomów 1, 16 i 17 z sondami do oznaczania chromosomów (Vysis); następnego dnia (po hybrydyzacji przez noc) te same jądra analizowano pod kątem chromosomów 13, 18, 21, X i Y z sondami MultiVysion PGT (Vysis). Biopsja zarodków, fiksacja blastomerów i analiza FISH były wykonywane przez doświadczonych embriologów i techników. Na podstawie wyników analizy FISH, zarodki zostały zakwalifikowane jako normalne, jeśli obecne były dwie kopie każdego autosomu, a chromosomy płci były albo XX albo XY, nieprawidłowe, jeśli znaleziono inną konstytucję chromosomową, i nieokreślone, jeśli nie określono konstytucji chromosomu. może być wykonane z powodu nieudanej biopsji, braku jądra po utrwaleniu blastomeru, obecności niekompletnego jądra po utrwaleniu lub niepowodzenia procedury FISH. Zarodki, na których nie wykonano biopsji, ponieważ zawierały mniej niż cztery blastomyry, również zostały zaklasyfikowane jako nieokreślone.
Dwa chromosomalnie normalne zarodki z najlepszymi cechami morfologicznymi 15 zostały wybrane do przeniesienia w dniu 4. Embryosom przypisano codziennie ocenę zgodnie z ich cechami morfologicznymi, z naciskiem na liczbę i regularność blastomerów oraz procent fragmentacji.15 Nieprawidłowe zarodki chromosomalne nigdy nie zostały wybrane do przeniesienia. Jeżeli do przeniesienia nie były dostępne żadne zarodki chromosomalnie normalne o dobrych cechach morfologicznych, do transferu wybrano niezdeterminowane zarodki o dobrych cechach morfologicznych. W grupie kontrolnej wybór zarodków do przeniesienia był oparty wyłącznie na cechach morfologicznych zgodnie z opisaną powyżej procedurą oceniania. Maksymalnie dwa zarodki przeniesiono 4 dni po inseminacji. W obu grupach badawczych, jeśli więcej niż dwa zarodki były odpowiednie do przeniesienia, uzupełniające zarodki dobrej jakości poddano krioprezerwacji. W przypadku nieudanych cykli IVF, te zamrożone zarodki zostały rozmrożone i przeniesione do macicy kobiety przed rozpoczęciem nowego cyklu.
Mierniki rezultatu
Głównym rezultatem była trwająca ciąża, która została zdefiniowana jako żywotna ciąża wewnątrzmaciczna po 12 tygodniach ciąży. Drugorzędne wyniki obejmowały ciążę biochemiczną, ciążę kliniczną, poronienie i żywe narodziny. Ciążę biochemiczną zdefiniowano jako poziom ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej ., wynoszący co najmniej 2 IU na litr, 2 tygodnie po transferze zarodka. Ciąża kliniczna została zdefiniowana jako obecność worka ciążowego potwierdzonego przez badanie ultrasonograficzne przez pochwowe w wieku ciążowym 7 tygodni.
Obliczanie wielkości próbki
W ciągu 3 lat poprzedzających badanie łączny wskaźnik ciąż u kobiet w zaawansowanym wieku matek w uczestniczących ośrodkach po trzech cyklach IVF wynosił 40%.
[przypisy: lacibios femina żel, oddawanie krwi badania, dysmutaza ponadtlenkowa ]