Śmiertelność długoterminowa po zapaleniu wątroby nie związanym z transfuzją, nie-B ad 7

Ponadto, ze względu na nadzwyczajną zgodność krzywych dla ogólnej śmiertelności w trzech kohortach, brak wykrycia nadmiaru choroby wątroby jako przyczyny zgonu w jednej z kohort musi być wyjaśniony przez równe zmniejszenie tej kohorty przyczyn śmierci, które nie były związane z chorobą wątroby. Ta możliwość wydaje się mało prawdopodobna. Czas zgonu, czy to z jakichkolwiek przyczyn, czy z powodu choroby wątroby, był praktycznie identyczny u osób z zapaleniem wątroby nie-A, nie B i kontrolami. Zgony w obu grupach występowały z jednakową częstotliwością w wolnym, ale stałym tempie. To, czy wśród osób z zapaleniem wątroby nie-A, nie-B wystąpi większy wzrost śmiertelności niż w grupie kontrolnej z upływem czasu, pozostaje widoczne. Możliwość ta wynika z istnienia wstępnych danych z trwającej fazy zachorowalności w tym badaniu, z których wynika, że co najmniej 20 procent żywych osób, którym pierwotnie podano diagnozę zapalenia wątroby nie związanego z transfuzją, nie B, nadal ma zwiększoną aktywność aminotransferazy ( w porównaniu z 3% kontroli) i że ponad połowa osób poddanych biopsji wątroby ma jak dotąd cechy histologiczne przewlekłego aktywnego zapalenia wątroby, marskości lub obu, chociaż prawie żadna z nich nie ma objawów klinicznych. Możliwość, że obecny okres obserwacji może być zbyt krótki, aby wykryć wzrost śmiertelności, jest poparta danymi Kiyosawy i wsp.13. W połączonym retrospektywnym i prospektywnym badaniu z udziałem 21 osób, u których nie powiązano transfuzji z A, nie B zapalenie wątroby rozwinęło się, odkryli, że czas od początkowej diagnozy do rozwoju przewlekłego zapalenia wątroby, marskości i raka wątrobowokomórkowego wynosił odpowiednio 10, 21 i 29 lat. Oczywiście, ciągła ocena żywych osobników w tym badaniu jest niezbędna do pełniejszego określenia naturalnego przebiegu zapalenia wątroby nie-A, nie-B.
Wysiłki w tym badaniu mające na celu zidentyfikowanie czynników, które mogą przewidywać progresję do śmiertelnej choroby wątroby, były niewystarczające. Ani ciężkość choroby wątroby, określona przez najwyższe poziomy aminotransferazy alaninowej podczas pierwotnej choroby, ani wiek osobnika w czasie transfuzji, nie wydawały się istotnym czynnikiem decydującym o śmiertelności. Wyraźnie stwierdzono większą śmiertelność wśród osób starszych, ale ta asocjacja była tak samo widoczna wśród osób kontrolnych, jak wśród osób z zapaleniem wątroby innych niż A, nie B. Czy zdolność do identyfikowania przeciwciał przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu C pomoże nam przewidzieć progresję do śmiertelnej choroby, musi poczekać na zakończenie naszych testów. Większość przypadków zapalenia wątroby typu innego niż B nie powinna być spowodowana zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu C, ponieważ w dwóch oryginalnych badaniach, w których przeprowadzono badania serologiczne, 79 procent i 91 procent pacjentów poddanych transfuzji z zapaleniem wątroby było dodatnich w przypadku przeciwciał przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu C 27, 28 Prawdopodobnie różnica w wynikach może być związana nie tylko z obecnością lub brakiem takich przeciwciał, ale również ze szczepem wirusa WZW typu C. 29, 30
Inną możliwością jest to, że przewlekły alkoholizm mógł zwiększyć szkodliwe skutki przewlekłego nie-A, nie-B zapalenia wątroby w tym badaniu lub, w rzeczy samej, być może był całkowicie odpowiedzialny za niektóre zgony
[hasła pokrewne: ardell demi wispies allegro, olx pionki, olx złocieniec ]