Heterogenicznosc sródmózgowa i rozgaleziona ewolucja

Gerlinger i in. (Problem z 8 marca) stwierdzili, że większość somatycznych mutacji genetycznych nie występowała wszechobecnie w nowotworze i donosi o rozwoju ewolucyjnego nowotworu u pacjentów z rakiem nerki. Ta heterogeniczność nowotworu stanowi poważne wyzwanie terapeutyczne, ponieważ wybór leczenia oparty na biomarkerze obecnym w pojedynczej próbce biopsyjnej może nie mieć znaczenia.
Zwiększony nacisk na biobankowanie tkanki nowotworowej w medycynie nowotworowej ma na celu zapewnienie większych możliwości szczegółowych badań nad biologią guza i identyfikacją celów terapeutycznych.2 Jednak biobanki skupiające się wyłącznie na pozyskiwaniu tkanki z pierwotnych nowotworów nie będą w stanie odpowiednio ocenić nowotworu niejednorodność. Porównanie pierwotnej tkanki guza z poporodowymi próbkami nowotworowymi złogów przerzutowych może poprawić naszą wiedzę na temat heterogeniczności nowotworu poprzez ujawnienie zmian genetycznych w obrę bie guza w różnych punktach czasowych i na różnych obszarach badania.3 Ponadto, badając przerzuty w metodzie , które ostatecznie dyktują przetrwanie, a nie pierwotny nowotwór, możemy uzyskać dogłębne zrozumienie ewolucji głównych genetycznych mutacji kierowcy i mechanizmów odporności na leki. Należy zatem rozważyć bardziej rozpowszechniony rozwój biobanków opartych na autopsji w badaniach translacyjnych.
Richard M. Bambury, MD
Derek G. Power, MD
Seamus O Reilly, MD, Ph.D.
Mercy University Hospital, Cork, Irlandia
com
Nie zgłoszono żadnego potencjalnego konfliktu interesów związanego z tym pismem.
3 Referencje1. Gerlinger M, Rowan AJ, Horswell S i in. Nienormalna heterogeniczność i rozgałęziona ewolucja ujawniły się w wyniku sekwencjonowania wieloregionowego. N Engl J Med 2012; 366: 883-892
Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline
2. Zika E, Paci D, Schulte in den Bäumen T , i in. Biobanki w Europie: perspektywy harmonizacji i tworzenia sieci. Luksemburg: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, 2010 r. (ipts.jrc.ec.europa.eu/publications/pub.cfm?id=3259).

3. Wu JM, Fackler MJ, Halushka MK, i in. Heterogeniczność przerzutów raka sutka: porównanie terapeutycznej docelowej ekspresji i metylacji promotora między pierwotnymi guzami a ich wieloogniskowymi przerzutami. Clin Cancer Res 2008; 14: 1938-1946
Crossref Web of Science
Gerlinger i in. pokazują bezcelowość stosowania pojedynczej próbki pochodzącej z heterogenicznych guzów litych nerek do profilowania molekularnego. Podkreślają one wadę pojedynczej próbki jako podstawę do opracowania potencjalnych strategii leczenia ( medycyna spersonalizowana ), biomarkerów i ekstrapolacji, badań przesiewowych bibliotek chemicznych pod kątem nowych czynników chemioterapeutycznych i celów. Podstawowym pytaniem jest jednak liczba próbek guza, które należy ocenić, aby zapewnić odpowiednią ocenę heterogenności guza.
Odnieśliśmy się do tego problemu 21 lat temu, badając ploidalność DNA i rozkłady cyklu komórkowego z trzech świeżych wielu próbek z 60 przypadków gruczolakoraków jelita grubego i drobnych aspiratów oraz próbki zeskrobin jako bardziej reprezentatywne techniki próbkowania nieprawidłowości w obrębie guza. W około jednej trzeciej przypadków wzór ploidii DNA jednej z trzech próbek wielokrotnych był niezgodny. Drobiazgi cienkoigłowe i próbki zesków nie odzwierciedlają aneuploidalnych wzorców DNA w 25% przypadków. Na podstawie tych wyników zaobserwowaliśmy, że co najmniej trzy wielokrotne próbki były niezbędne do analizy ploidalności DNA (profilowania).
Robert P. Wersto, Ph.D.
National Institute on Aging, Baltimore, MD
Gov
Leopold G. Koss, MD
Albert Einstein College of Medicine, Bronx, NY
Nie zgłoszono żadnego potencjalnego konfliktu interesów zwi ązanego z tym pismem.
Odniesienie1. Wersto RP, Liblit RL, Deitch D, Koss LG. Zmienność pomiarów DNA w wielu próbkach nowotworu ludzkiego raka okrężnicy. Cancer 1991; 67: 106-115
Crossref Web of Science
Redakcja Longo1 wyjaśnia, w jaki sposób złożoność genetyki nowotworowej może utrudnić osiągnięcie celu spersonalizowanej medycyny w leczeniu nowotworów. Dodatkowa złożoność indywidualnych cech genetycznych pacjenta w określaniu metabolizmu leku i zdolność do wywoływania odpowiedzi immunologicznej na nowotwór dodatkowo komplikują prawdziwie spersonalizowane podejście do terapii raka w przewidywalnej przyszłości. Celowanie jednego lub dwóch markerów genetycznych tak naprawdę nie kwalifikuje się jako spersonalizowana terapia. W związku z tym wydaje się, że obecne twierdzenia instytucji medycznych o spersonalizowanym podejściu onkologicznym opartym na genetyce nie są niczym więcej niż sloganem promocyjnym. Interesujące jest to, że niedawna promocja tej genetycznie spersonalizowanej medycyny pojawia się w czasach, gdy duże grupy medyczne, specjalizacja, subspecjalizacja, podejście zespołowe i praktyk [podobne: leczenie łysienia, laryngolog, gastrolog rzeszów ]

[podobne: lacibios femina żel, przepisy na zdrowe śniadanie, drenaż limfatyczny poznań ]